Vaas Anlevon

De gedrongen, licht asymmetrische vorm van deze vaas is ontstaan door de mondblaasmethode, waarbij geen enkel exemplaar op het andere lijkt. De licht naar binnen gebogen zijkanten, de zacht gewelfde schouder, de smalle, donkere opening: het lijkt allemaal alsof de vorm organisch is gegroeid en niet is ontworpen. Wat de vaas helemaal tot een uniek exemplaar maakt, is de antieke afwerking. Het oppervlak vertoont een fijn vlechtwerk van lichte strepen, krasjes en gestippelde pigmentvlekjes op een warme grijs-mauve ondergrond, die er van dichtbij en van veraf totaal anders uitziet. Van een afstand lijkt hij rustig en geaard, maar van dichtbij ontvouwt zich een textuur waar u urenlang naar zou kunnen kijken. Deze vaas heeft geen bloemen nodig om te overtuigen. Hij staat op zichzelf als sculpturaal object, op een eettafel, op een plank of in een nis, waar hij bij warm licht bijzonder mooi glinstert. Wie er toch bloemen in zet, zal merken dat droogbloemen of pampagras perfect in de opening passen. Een item dat patina niet als een smet beschouwt, maar als wat het is: karakter.